Van dinsdag 30 augustus tot en met vrijdag 2 september heb ik de vierdaagse
tandemclinic gefietst bij Het Loo Erf in Apeldoorn, hieronder lees je een verslag
van deze vier dagen.
Toen ik me aanmelde voor deze clinic had ik al gevraagd of ik mijn eigen tandem
mocht meenemen, geen probleem, dus dinsdagochtend met tandem in de intercity
naar Apeldoorn waar ik 50 minuten later werd afgehaald door Martin IJsseldijk
waarna we met een respectabele snelheid richting het Looerf reden.
Nadat ik kennis had gemaakt met de rest van de groep, 5 in totaal, konden we
naar onze kamers om ons om te kleden voor de fietstocht van die middag, om
één uur verzamelen, zadels op de goede hoogte, banden op spanning en
kennismaken met onze voorrijders, allen in het bezit van een paar fietskuiten
waar wij alleen maar van konden dromen. Mijn voorrijder, Jan-Willem, 97 kilo
fietsgeweld, heeft me gelukkig veilig door de eerste drie dagen gesleurd,
Op bovenstaande foto die op woensdag is gemaakt staan we op het punt om met 9 tandems
te vertrekken o.a. met Mister Tandem Jan Mulder.
   
Elke dag zou er 50 kilometer
worden gefietst en de eerste dag
was het parcours gelukkig vlak zodat onze benen niet al te erg
in de stress zouden schieten.
Waar we allemaal langs gefietst
zijn weet ik echt niet meer
maar het was mooi en het ging
HARD, tussen de 30 en 40 km.
Ondanks dat ik geen slaapzak
had meegenomen had ik er op
een gegeven moment tóch één!
en was ik blij dat we even een
stop maakten langs de IJssel
in de buurt van Deventer.
Tijdens de stop werd er druk gesproken over
de tactiek en de route voor de tweede helft
van deze zonovergoten middag.
 

En ondertussen maar hopen dat de plooien niet
uit je fietspantalon worden gefietst door
fanatieke medeweggebruikers.

   
De volgende ochtend hebben we
een wandeling gemaakt op het
terrein van paleis Het Loo en in
een stuk van het omringende bos
er stonden daar een paar zeer
indrukwekkende optrekjes.
Na deze onschuldige wandeling werden we in
het tweede deel van de ochtend toegesproken
door "Mister Tandem" Jan Mulder die ons een
overzicht gaf van het verloop van zijn carriere
als professioneel tandemracer.
`s middags fietste Jan met zijn "mechanieker"
Toon, en Frits Baake en Jurgen Jansen mee en
we reden die middag met 9 tandems het
terrein af "richting een aantal boeiende
klimmetjes" aldus Martin IJ. bedankt Martin.
Na aan het eind van de middag het fijnste
"klimmetje" te hebben overwonnen en met
een snelheid van 60 km/u richting Julianatoren
scheurden had ik toch wel een zeer voldaan
gevoel, het AA,tje en de onvolprezen banaan
zetten tenslotte een kroon op ons werk.
`s avonds hebben we trouwens het tekort
aan koolhydraten weer ruimschoots goed
gemaakt op een windstil terrasje, afzien hoor!
   
De donderdag zou een recreatief
karakter krijgen aldus opperhoofd
Martin en inderdaad met een
slakkengangetje van 37 km en
harder kwamen we na een uurtje
aan op het terrein van de VSM
waar we tussen oude glorie van
stoom en diesel locomotieven
even het zitvlak konden laten
afkoelen.
Na nog een paar kilometer te
hebben gefietst kwamen we aan
bij Bakker Bril in Voorst waar we
gedwongen! werden om van de
appeltaart te proeven, ik heb
deze bakker voor eeuwig in mijn
hart gesloten.
   
De hoogste waterval van Nederland, 15 meter, de Vrijenbergerspreng
De donderdagavond kregen we, onder het genot van een zeer goed verzorgt hapje
en drankje de reisbelevenissen te horen van Han en zijn vrouw Hennie te horen die
een reis van 1000 km door Turkije hadden gemaakt.
Het was een boeiend relaas over alle facetten van het "wereldreizen".
De fietsen waarop ze de tocht hadden gereden waren ook aanwezig inclusief
tassen en tent zodat je een goed idee kreeg van wat je nodig hebt op zo`n tocht.
Nadat de boel was opgeruimd kwamen we per ongeluk langs de bar en hebben we
nog even een paar uurtjes geholpen om de omzet te verhogen, laatste avond toch!
   
De vrijdag werd er `s morgens
gefietst en hadden we twee
vrouwelijke voorrijders met een
behoorlijke staat van dienst!
Ik had de eer om met Els te
fietsen, sympathiek, lang blond
haar en een strakke fietsbroek,
wie wil dat niet als voorrijder!
Ergens die ochtend hebben we de
50 km/u grens nog overschreden
toen we Martin op zijn racefiets
achtervolgden, op de vlakke weg!
Van dit feit is helaas geen foto
beschikbaar.

Na een tijdje bleek dat de zoekenden de
gezochten waren en toen we op het terras
van Het Loo Erf arriveerden konden we het brood- nodige AA.tje en de banaan gelukkig na vier prachtige dagen zonder ongelukken samen
nuttigen.Op de terugweg naar het station wilde Piet bij een verkeerslicht nog proberen om zijn
fietsschoenen te ruilen voor een paar rose pumps van een bevallige jonge dame maar dit
ging helaas niet door, niet de goede maat of zo,
ik had het graag willen zien.

Net waren ze er nog, toch?

 
Wat mij betreft een evenement dat voor herhaling vatbaar is en ik denk dat deze
manier van tandemfietsen veel mensen zal aanspreken.
Organisatie en voorrijders, bedankt!